Het kan geen toeval zijn. In de week waarin Heleen nóg stouter wordt, komt de Sint naar Nederland. Tegelijk verschijnt zijn grote boek: ‘Braaf !’ Heleen van Royen houdt van uitdagen. Vorig jaar schreef ze de stoutste ontboezemingen op van een elftal publieke vrouwen. Die vonden het aanvankelijk nogal genant om hun Gooise ondeugden op tafel te leggen. Maar een spannend lingeriesetje van Marlies Dekkers vergezelde de uitnodiging. Dat deed wonderen. En eenmaal binnen, maakte Heleen de tongen los.
Het was bedoeld als Sinterklaasgrap. Direct bij aankomst zou de goedheiligman het zwartboek ‘Stout’ worden aangeboden. Om hem in te pepernoten dat hij de lekkerste ondeugden niet in zijn grote boek had opgeschreven. Hij zou zich ontzettend genomen voelen, rooie oortjes krijgen en de hele meidenclub het liefst direct in zijn zak willen stoppen…
Op dat cruciale moment zou het hele stel zich door verlekkerde pietermannen laten uitpakken, op de lingerie van Marlies Dekkers na. Een soort shirtreclame, maar dan anders. Om de oortjes van de Sint nog rooier te laten gloeien, om een eind te maken aan speculaties dat de eeuwenoude kindervriend patent noch potent zou zijn. Een grap met oprechte bedoelingen. Dat stond.
Wie zoet is krijgt lekkers
Maar het liep anders. Middelburg was té ver. Het was té koud, die dag. Dé puntjes moesten nog op de i worden gezet, qua tekst. En Aart Staartjes zou de stoute grap niet aan kinderen kunnen uitleggen. Afijn, reden genoeg om de actie ‘wie zoet is krijgt lekkers’ af te blazen. Pfff, dat scheelde een vracht hoofdpijnbrekens!
Pas begin dit jaar kwam de teksten gereed. Te laat. Dus werd het een boek: Stout!
Klaas, de ontmantelde Sint, las het gesigneerde presentexemplaar op het Spaanse strand. Hij sprong uit zijn zwemshort. En nam actie.
Heleen groeide van trots toen ze, op weg naar Portugal, bij hem op audiëntie werd gevraagd. Maar het werd een moeilijk gesprek. ‘Stout’ was zijn domein. Waar haalde zij het lijf vandaan om daar aan te komen!? Zij liet hem haar Playboyfoto’s zien. Die mochten hem niet vermurwen.
Niet voor één gat gevangen, gooide ze heel Holland in de strijd. Sinds Balkenende met Rouvoet verkeerde was het aanzienlijk braver geworden, betoogde zij. Van abortus tot euthanasie, van leven tot dood, was het land aan banden gelegd. Wiet werd niet meer in de drukke stad geteeld, maar stil op het platteland. Bier werd in Duitsland gehaald, via de Betuwelijn, en thuis gedronken. Dat scheelde aan blauw op straat. Er werd buiten gerookt om de ozonlaag met nicotine te versterken. Het zag ernaar uit dat geen homo nog minister werd. Flikkerlichtjes mochten nog wel.
De Bond tegen het Vloeken kon in elk geval worden opgeheven, want Nederland slikte alles.
Zo raasde ze nog even door. Maar die braafheid liet Klaas koud.
Hij kwam pas overeind toen zij begon over de Heilige Koe. Zó uitgemolken, dat elk gezin zich op korte termijn zou voorzien van een paard in de gang. In ruil voor geschenken kon hij daar vast gratis gebruik van maken, dus zijn schimmel thuislaten.
‘Braaf Nederland!’ lachte Klaas, ‘daar ga ik een boek over schrijven.’
‘Als ik nóg stouter doe, dan komt dat beter uit de verf. Deal?’
‘Uitstekend, mijn kind. Wat wil je hebben?’
‘Borstplaatjes. Voor mijn cover.’
‘Heleen’ ligt deze week in de winkel. ‘Braaf!’ is een sprookje.
http://twitter.com/GerardBoerhof
Recente reacties