Het was tien dagen na de ‘miljoenennacht’ toen de Snater des Vaderlands op tv verscheen. Hij was boos! Maar op wie eigenlijk? Oud en Nieuw zorgde voor nieuwe records. Er ging voor 60 miljoen de lucht in en voor 11 miljoen in vlammen op. Bezopen feestvierders dachten het fileleed te reduceren door een fiks aantal auto’s in brand te steken. Anderen legden 22 scholen in de as. En vele hulpverleners werden aangevallen.
De politie reageerde verbitterd. Burgemeesters kondigden maatregelen aan. Terecht!
Maar onze Premier van Buitenlandse Reizen was er even niet. Nou ja, hij was er wel, maar had er nog geen loze woorden voor. Begrijpelijk. De premierfluisteraar was verdwenen. Die had intussen zijn handen vol aan het spinnen van een gewenst volksgevoel over Afghanistan.
Tien dagen later, de nieuwjaarsschade verdrongen door ander nieuws, verscheen hij in het journaal. Gezien de hemelsblauwe achtergrond, de lucht geklaard, wedde ik wat hij blij ging zeggen: ‘Het gaat goed met Nederland!’ Dat kostte me een fles wijn.
Want hij was niet blij, maar boos!
‘Er is een groep,’ zo sprak hij, ‘die niet beschikt over de beschaving om andere mensen te respecteren en andermans eigendommen te respecteren. En dat is een zieke mentaliteit.’
‘Dat is eigenlijk beneden alle peil !’
Ik wist niet wat ik hoorde. Was hij bekeerd? Had hij tijdens het kerstreces méér geleerd dan 100 dagen in het land? En ging hij nu kabinet en coalitie te kakken zetten? Besefte hij eindelijk welke voorname ‘groep’ voorbijging aan respect voor anderen en het voorzien had op andermans eigendommen?
Sinds André op het bordes verscheen was het immers gedaan met eigen levenskeuzes?
Eenmaal verwekt, immer opgewekt! Vrouwen opzij en homo’s in de rij om uitgebannen te worden. Zoiets. Met de Bijbel in de hand en respect voor de Koran, de Grondwet ten spijt.
‘Dat is een zieke mentaliteit!’ echoode JP in mijn oor.
Sinds Wouter verbroederde met JéPé waren alle socialistische idealen immers voorbij?
Rijken worden een beetje gepakt, maar krijgen de PC Hooftprijs naarmate zij janken. Alle anderen worden compleet gestript. Salaris op nul, extra BTW, extra belast rijden, roken, drinken. En een vliegtaks waar je spontaan miljeuk van krijgt. Bijvoorbeeld. Maar zelfs daarnaast zijn andermans eigendommen niet veilig meer. Zoals van woningcorporaties en studenten.
‘Dat is een zieke mentaliteit!’ echoode JP in mijn oor.
Een deel van die collecte dient de wereldvrede, bedacht ik me. De opbouw van Afghanistan moet immers ergens van worden betaald. Tegelijk kreeg ik intense buikpijn van de standaard quotes waarmee het verdriet om levens van regeringswege werd afgedaan.
‘Dat is een zieke mentaliteit!’ echoode JP in mijn oor.
‘Maar we bieden ook hulp zónder strijd,’ hoorde ik hem roepen. Daar geloofde ik geen barst van sinds ik in Vrij Nederland las hoe Eveline Herfkens, PvdA-coryfee, de armoe onder VN-vlag bestrijdt: tegen een jaarsalaris van 226.000 dollar, waarvan zij zielig zegt in de States niet te kunnen wonen, zodat Nederland 7.000 dollar voor haar riante optrekje betaalt. Per maand.
‘Dat is een zieke mentaliteit!’ echoode JP in mijn oor.
Verzonken in die gedachten, ontwaakte ik bij zijn slotquote in het journaal: ‘Wat we nu met elkaar zien is eigenlijk beneden alle peil!’ Helemaal eens! Ik applaudisseerde.
http://twitter.com/GerardBoerhof
Recente reacties