Alles voor de kijkcijfers! Dat weten we al jaren. Maar SBS6 maakt het wel heel bont. Bijna anderhalf miljoen kijkers zitten vrijdags voor de buis voor de zoektocht naar ‘De Nieuwe Uri Geller’. ‘De Nieuwe?’ vraagt u zich af. ‘Die hadden ‘we’ vorig jaar toch al gevonden!?’ Jazeker! U hoeft echt niet naar de dokter met de vraag of u aan Alzheimer lijdt.
Sterker nog: vóór Ramana, de Hollandse Nieuwe van 2008, waren er in Amerika, Israël en Duitsland al nieuwe Uri’s gevonden. Zodat de Sinterklaasvraag rijst: Wie is nou de énige echte?
Ik help u uit de droom, voor zover u zelf al niet was ontwaakt.
Het is geen oprechte talentenjacht, zoals AVRO’s Mignon, die Henny Huisman met zijn Playback- en Soundmixshows nieuw leven inblies. Het is geen zoektocht naar jeugdige slimmeriken, die het in zich hebben om het succes van een Donald Trump of Bram Moszkcovicz te evenaren. Het is geen ontdekkingstocht naar verborgen musicaltalenten, waarbij kosten noch moeite worden gespaard om hen te laten schitteren in een glansrol als Joseph of Evita. Als publiekslieveling.
De zoektocht naar ‘De Nieuwe Uri Geller’ heeft niets van dat al. Het gaat om geld.
Commerciële omroepen gaan er al jaren voor om minkukels te kijk te zetten. Programma’s als Idols en X-factor ontdekken uiteindelijk ook talent, maar spinnen garen bij de ellenlanggerekte aanloop naar de finale, met ruim baan voor kijkerstrekkend leedvermaak.
Bananasplit zonder verborgen camera’s. Regelrechte afzeik-tv. Dik gesponsord door commercials na quasi hangups. Per vijftien minuten. En nog vetter door ondoorzichtige bel- en SMS-verkiezingen. Van seconde tot seconde. Waarvan de opbrengst de (vaak gesponsorde) prijzen ruimschoots te boven gaat. Woeker-tv na de woekerpolissen. Ongestrafte geldklopperij.
‘De Nieuwe Uri Geller’ is een giller van jewelste. Vooreerst door Uri zelf, die zich steeds weer verbaast over wat hij van land tot land al bij herhaling heeft gezien. En zich steeds opnieuw weet kwaad te maken. Voor de opletters: een doorzichtige truc van de bijna 65-jarige, bijna vergeten ‘lepelbuiger’, om zijn zwarte pensioengat te dichten.
Met alle gespeelde intriges van dien. De quasi ruzies met Vincent. De mysterieuze ‘Mask’, belaagd door al dan niet ingehuurde studenten. Promotioneel ondersteund door Hart van Nederland (óók SBS). Alsof de portier en de kleedster van de SBS-studio hem niet allang ontmaskerd zouden hebben.
Aan succes verdien je nooit genoeg, dus pikt menigeen een graantje van Uri mee. De zender. De bloosloos presenterende Tooske Ragas. En Patty Brard niet in de laatste plaats. Om te gillen! Maar niet handig genoeg om de gescripte kijkersreacties voor waar te verkopen. Hoe ‘rijkhalzend’ kun je zijn?
Met anderhalf miljoen kijkers is ‘De Nieuwe Uri Geller’ de slimste mentale verleiding aller tijden. Dat moet gezegd. Jan Peter, Wouter en Piet Hein kunnen er crisisgezien een puntje aan zuigen. Maar liever zag ik ‘De Nieuwe Hans Klok’. Want trucs, die koop je gewoon. Kromme lepels incluis. Dat – eerlijk gezegd – vestigt de aandacht op waar het om gaat: het talent van de illusionist.
http://twitter.com/GerardBoerhof
Recente reacties