Het debat over de Catshuisbrand kwam niet live op de nationale tv. Dus was de aanwezige volksvertegenwoordiging gereduceerd tot anderhalve man en een paardenkop. De publieke tribune was beter bevolkt. Daar zat ook Frouk de Lijster, weduwe van de schilder die het leven liet door een kunstzinnig gecamoufleerde ‘wandbom’ in het ontvangstcentrum van onze regering.
Grote woorden, dat is waar. En ik gebruik ze bewust. Om onze premier gelijk te geven als hij ongenuanceerde kritiek om die reden van zich afslaat. Maar ook omdat hij zelf niet vies is van die demagogische truc. Zijn tranentrekkers neem ik met en fikse korrel zout.
‘Telkens als ik in het Catshuis kom, denk ik aan de brand uit 2004.’ In crescendo: ‘Elke dag denk ik eraan.’ Betrokken woorden, globaal geciteerd. Ik schat ze op de waarde van het obligate regeringsvocabulaire bij sterfgevallen in Rijksdienst. Het Catshuisdebat bevestigt dat slechts.
Voorbeeld: ‘De onderste steen moet boven!’ Iedereen moet laten weten wat ie weet!’ Woorden zonder waarde, als je norm is alles, ja zélfs een prangende brief, ongelezen door te sturen. Die feitelijke desinteresse maakt alle publieke gejank in één klap tot een kleffe vertoning.
‘Onzorgvuldig! Onjuist! Onvolledig!’ Met die grote woorden kwalificeerde Jan Peter de behandeling van het ambtelijk geminkukelde TNO-rapport, waardoor rechters zijn misleid. Consequenties? Eén: Papieren regels hoe je als overheid met deskundigen moet omgaan. Alsof je dat als ambtenaar sowieso niet zou moeten weten. Twee: Slinks geouwehoer niet in een e-mail zetten. Alsof dat malversaties voorkomt. Sancties, schorsingen, ontslagen? Géén! Zelfs geen taakstrafje!
Erger nog: zelfs het geringste excuus aan Frouk de Lijster kon er niet af. Vanwege de juridische implicaties, godbetere! Van christenen moet je het maar hebben.
Van de PvdA trouwens ook niet. Eberhard van der Laan, die een pyrrusoverwinning op Geert Wilders tot zijn persoonlijke missie heeft gemaakt, gaat praten met Peter Reijman, de terecht geprezen TNO-onderzoeker. Gelul achteraf. Want slechts om lessen te trekken voor de toekomst. Wat hij dus beter al eerder had kunnen doen.
Paul Ulenbelt (SP), Alexander Pechtold (D66) en Ineke van Gent (GL) hadden de metersdikke dossiers goed bestudeerd en bonden de kat de bel aan. Een bij voorbaat verloren strijd tegen een feitelijke regeringsminderheid. Dat werd zonneklaar toen Anja Timmer (PvdA) in een motie verwoordde wat de premier al had toegezegd. Hoe kun je de neerwaartse peilingen een extra zetje geven?
Zand erover! Dat was de boodschap van kabinet en coalitie, alsook van haar trouwe christenpartners. Politiek loopt de Catshuisbrand dus met een sisser af. Maar het debat heeft aan die veenbrand een nieuwe impuls gegeven.
By the way: Zolang deze coalitie de passie preekt, loopt de Kamer zo leeg als de kerken. Dus stel ik voor het Binnenhof voorlopig als partycentrum te verhuren. Dat helpt in elk geval de schatkist te spekken en de kredietcrisis te bestrijden.
http://twitter.com/GerardBoerhof
#1 by Ruud Harmsen - June 24th, 2009 at 07:45
Mooi stuk. Je hebt helemaal gelijk.