Het zonnetje in huis


125-bos-ray-banAls Jan Peter van honk is, danst Wouter op tafel. Hij legt het regeringsbeleid duidelijker uit. Dat moet gezegd. Maar een socialist met een Ray Ban van onze belastingcenten, daar krijg ik een zonnesteek van. Hoe oprecht is de boodschap van dit zonnetje in huis?

Sinds Camille Eurlings kennen we naast klare wijn en ‘Heerlijk Helder Heineken’ ook ‘klein bier’. Klein bier? Dat is bijvoorbeeld het geneuzel over declaraties van overheidsdienaren.

Over grijpgrage burgemeesters wil ik niets zeggen. Behalve dat ze het gewoon (!?) doen. Over op geld beluste Haagse expats evenmin en -plus, sinds Eveline Herfkens. Maar met het declaratiegedrag van ministers en staatssecretarissen valt het nogal mee.

Athans, onder voorbehoud van hun creditcardgegevens. Die komen niet spontaan, maar desgevraagd, zei de premier. Dat wekt het angstige vermoeden van verduistering. Of is die vertraging ingebouwd om de fikse aanvraagkosten te vergoelijken?

Jan Peter verschoonde zich van blaam. Hij declareert niks. Hij maakt slechts gebruik van zijn ‘faciliteiten’. Zei hij, tijdens de wekelijkse persconferentie. Alsof het geen vijfsterrengenot is dat je in de watten wordt gelegd zonder ook maar één formuliertje in te vullen.

Ik snap dat Jet Bussemaker een theaterkaartje declareert om dementie beter te begrijpen. Dat is zoiets als functionele educatie, naast de vakbladen die het ministerie betaalt. Maar een kwijtgeraakte Ray Ban uit de schatkist halen? Dat staat haakser dan Haags op de verboden aftrek voor iedereen van zelfs de meest noodzakelijke brillen. In het algemeen trouwens op de toenemende eigen bijdragen naast de alsmaar stijgende premies van de zorgverzekering. Dat kun je met recht de ‘nieuwe woekerpolis’ noemen.

Intussen koppen de kranten: ‘Bos geeft ABN 2,5 miljard’. Twee-en-een-half miljard… een bedrag met duizelingwekkend méér nullen dan de bovenstebeste postcodekanjer ooit in het vooruitzicht stelt. Om om ‘het systeem’ te redden. Natuurlijk. Hét systeem? Alléén dat van Fortis, ABN of ING? Of dat van álle banken en verzekeraars die claimen ‘het systeem’ in stand te houden. Welk systeem? Dat van blijvende bonussen. Met één verschil: nu uit de schatkist. Ten koste van ons allemaal.

De schamele www-deeltijdpot is leeg. In schril contrast met de steeds weer gevonden bankmiljarden. Zónder terugbetalingsgarantie. Zonder gekrakeel over de vraag of we onze kinderen en kindskinderen niet met een enorme schuld opzadelen. Dat nu even niet.

Wat mij betreft kan dat hele ‘systeem’ beter verzuipen dan dat we steeds maar meer geld pompen in een bodemloze put. Is er een alternatief? Jazeker! Sparen en lenen bij de Centrale Europese Bank. Wederzijds tegen één procent. Zonder de vier- tot vijfdubbeldikke ‘risico-opslag’ waarmee commerciële banken het aan ons doorlenen. Zonder de rente die zij jatten van onze betaalrekeningen.

Kost die CEB-tour niks? Tuurlijk niet. Maar met één procent verschil tussen lenen en sparen, waarin biljoenen omgaan, kun je makkelijk één prachtbank optuigen.

Voor ontslagen bankbobo’s zie ik een nieuwe toekomst. In de enige sector waar zeker groei in zit: de voedselbanken. Op voorwaarde dat zij de beste biefstuk niet voor zichzelf houden. Soms geven resultaten uit het verleden de slechtste garantie voor de toekomst.

, , , ,

  1. No comments yet.
(will not be published)
  1. No trackbacks yet.