We hebben ze weer gehad: de Algemene Politieke Beschouwingen. Er zijn geen 20, geen 19, geen 18, geen 17… er is niet één commissie voor nodig om te beseffen dat je op deze Quasi Arena van onze democratie het meest kunt besparen.
Twee lange Kamerdagen na Prinsjesdag. Honderdvijftig Kamerleden, waarvan er Elf de Trom roerden. Volle bak in Vak K. Zevenentwintig Ministers en Staatssecretarissen, waarvan er één voor alen sprak. ? Wat zeg ik? Die zorgvuldig opgestelde ambtelijke verhaaltjes afraffelde als de slechtste voorleesvader van Nederland.
Blije tijden voor de media. Die monteerden grollen, grappen en jijbakken aaneen tot een vrolijke compilatie van de ‘Funniest Haagse Home Video’s’. Van de ‘Kopvoddentax’ van Geert en de ‘Waterstofperoxidetax’ van Agnes, tot en met het succesnummer van Alexander, die met zijn Hele Haagse Bibliotheek kwam opdraven. En niet te vergeten de ‘BloteBillenAct’ van Rita, waardoor Marianne zozeer in verwarring raakte dat ze het hele gezelschap opriep de broek aan te trekken, maar de spreekwoordelijke riem vergat. Dat was buikschudden geblazen!
Aardige cabaretmomenten, goed voor een alternatieve versie van ‘X-factor’. Nog beter als HenkJan Smits de deelnemers snoeihard zou beoordelen. Of als Lieve Paul die Kameracts met een venijnige lach van commentaar zou voorzien. Ik doe Talpa John maar wat tv-ideetjes aan de hand.
Tegelijk behoed ik hem voor de illusie er ‘Het Beste Idee van Nederland’ uit te halen.
Veel LOL, maar weinig WOL. Dat is de meest onschuldige typering van de afgelopen Haagse Cabaret Tweedaagse. Goedkoop, dat wel. Het toegangskaartje was gratis. Dat had ik ongevraagd al betaald via mijn Belastingaanslag.
Ik bleef tot het eind, wilde het onderste uit de kan, maar kreeg elk Kamerlid op mijn neus.
Zelfs de meest fervente opponent verdrong zich voor Vak K om Jan Peter vrolijk te feliciteren. Dat beurde hem zichtbaar zó op dat ik hem bijna hoorde zingen: ‘En we gaan nog niet naar huis…!’
Buitengekomen werd die meezinger verdrongen door de oorstrelende klanken van een Peruaanse fluitband. ‘Het is de allochtoon die de muziek maakt,’ grapte ik hardop. Achter mij hoorde ik de ene aan de andere Kamerling fluisterend vragen: ‘Wat kóst nou een huidige allochtoon?’
Ik draaide me om: ‘Ik denk… iets minder dan een hedendaagse Hagenees!’
http://twitter.com/GerardBoerhof
#1 by Bert Koelewijn - September 18th, 2009 at 11:16
Hallo Gerard,
In het algemeen hou ik me niet zo bezig met de politiek. Ook het lezen van de krant staat mij geen tijd toe.
Desondanks verbaas ik me er over hoe jij,als kenner op een eigenwijze ludieke en grappige wijze dit commemtaar vorm geeft.
Graag vervolg.