Patricia van zestig, het vleesgebleven voorbeeld van wat ouderen te bieden hebben, gaat flexibel over haar starre leeftijdsgenoot heen. Zij ligt tenminste twee punten voor op ’s lands zuurpruim. Zij hoeft niet te fietsen om haar jeugdigheid te bewijzen. En zij is niet te duur, gezien de gage waar zij ‘wel vrolijk van werd’. Alleen jammer dat zij van Theo Maassen geen erectie krijgt. Hoewel, wie wel?

Ouderen moeten langer werken. Voor minder. Daar komt ‘De Leer van Donner’ op neer. Want de leeggeroofde schatkist moet worden gespekt. Niet door bonusgenieters die oprecht aan de weg timmerden, wat je in figuurlijke zin als een ‘zwaar beroep’ kunt beschouwen. Maar door grijpgrage kutbankomaniakken, die haar klanten (st)ripten en daarvoor wouterlijk werden gecompenseerd.

De miljarden aan woekerwinsten zijn even slim aan het oog onttrokken als de rimpels van La Paay. Als we tenminste Robert Schoemacher mogen geloven. De miljarden aan staatssteun zijn bijna niet meer te tellen. De onterechte declaraties van overheidsdienaren zijn nog maar half ontdekt. De sponsoring van voetbalgeweld door onze nutsbedrijven kan 100% minder. Voor het modieuze milieu wordt meer geheven dan het oplevert. En zonder de gotspe van een kotsbaar (nee, geen spelfout!) toeslagencircus, kan de zorg stukken goedkoper. Om maar wat te noemen van waarmee je iedereen al met 60 van Drees kunt laten trekken.

Dan heb ik het nog niet over een kabinet dat zich laat betalen om slechts vooruit te schuiven. Erger nog: het vooruitschuiven uitbesteden. Aan tal van betaalde commissies. En aan maar liefst twintig kluppies ambtenaren, die – kennelijk niets anders te doen – hun overbodigheid als eerste bezuiniging kunnen noteren. De parlementaire coalitie knikt moeiteloos ja. De oppositie nee, althans zolang zij niet aan de macht is. Alles schatkistbetaald. En daarenboven. Kost lenen geen geld?

Kortom: Wat doen we met de betaald besluitelozen, die alles bij het oude laten?
Wat doen we met de Opa’s en Oma’s in Den Haag? That’s the Question.

Ik stel voor dat we de Kamerzaal voorlopig verhuren aan Joop van den Ende.
Voor een betere show. Eerst met Patricia, dé Mary Poppins van deze Kerst. Na Nieuwjaar met de musical: ‘Het Staartje van de Zalm’. En vervolgens met een eerbetoon aan Wim Sonneveld: ‘Ik ben belazerd, ik ben bedonnerd.’ Tango!

Breekt vanmiddag het uur van de waarheid aan? Ik denk van niet. Zelfs niet als Dirk vóór de lunch een Amerikaanse partner vindt die zijn bankimperium wil overnemen. Integendeel! Want dan blijft het systeem van liegen en bedriegen in stand.

Op één voordeel na: de verdere ontmaskering van malafide praktijken. En niet alleen van de DSB.
Geen enkele financiële instelling die zich stiekem van dezelfde praktijken bediende (en bedient), kan zich immers onttrekken aan de aanbeveling van financiële ombudsman Jan Willem Wabeke, waarvan de credits toekomen aan Tros-Radar en DSB.

Een halve aanbeveling, want wederom meer bank- dan mensvriendelijk. Maar goed voor een plastiek van Antoinette Herzenberg en Dirk Scheringa, al dan niet in innige omarming. In Tialf, het gladste ijsstadion van Nederland. Bij elk schaatskampioenschap in beeld, dus effectiever dan ‘Roken is Dodelijk’ op een pakje sigaretten. ‘Geld lenen kost geld. Sparen nog meer!’ In memoriam.

Ook een halve aanbeveling: die van Pieter Lakeman. Met iets meer vooruitziende blik had hij beter zijn vuist op tafel geslagen met: ‘Haal al uw geld bij alle banken weg!’ Het is immers een kwestie van tijd voor het bonusgekrakeel in het niet valt bij de schadeclaims die alle financiële instellingen zullen treffen. ‘Resultaten uit het verleden, bieden geen garantie voor de toekomst’ geldt dan voor bankbobo’s die er (letterlijk) een potje van maakten.

Het is een circus van verhalen dat momenteel de ronde doet. Vóór en tegen DSB, die als kop van jut dient. Niet dat Dirk het goed deed, met overcrediteringen en schuldverhogende koopsompolissen (lees: provisies) onder het motto ‘Goed voor uw Geld’. Zeker niet.

Maar deden anderen het beter? Welnee! Alleen slimmer. Met staatssteun, gehalveerde spaarrentes bij gelijkblijvende hypotheektarieven, en toenemende kosten van je salarisbewaarplaats. Tel uit je winst! In bonussen waarvoor een normaal mens meer dan levenslang moet werken. Die voortwoekerende VOC-mentaliteit heeft Jan Peter vast gemist.

Breekt vanmiddag het uur van de waarheid aan? Ik denk van niet. Sterker: sinds gisteren ben ik daarvan overtuigd. De waarheidsvindende onderzoeken die onze Minister van Financiën aankondigde worden immers uitgevoerd door de medeaansprakelijke toezichthouders: Nout’s DNB en Hans’ AFM.
‘Bij onafhankelijke inmenging gaan hun boeken dicht,’ hield Wouter democratische controle af.

Slagers die hun eigen vlees keuren. Dat hebben we wettelijk lekker geregeld.
Wablief? Of je worst lust!

Tijdens een debat van De Volkskrant, afgelopen zondag in De Rode Hoed, trok hij op z’n Wilders van leer: ‘Het is asociaal om de problemen van de vergrijzing te ontkennen. Wie dat doet steekt zijn kop in het zand.’ Voor dummies vertaalde hij die krachttermen in de stelling dat vandaag de dag vier werkenden één AOW-er sponsoren, terwijl er in de toekomst twee voor moeten opdraaien.

Een angstaanjagende Hagenpreek, die na een snel internetconsult bij ons aller CBS kan worden ontzenuwd. Onze beroepsbevolking bestond vorig jaar uit bijna 11 miljoen mensen, met een arbeidsparticipatie van 70%. Dat is zo’n 7,7 miljoen fulltime banen. Bij 2,7 miljoen AOW-ers.

Dat is nog geen drie Nederlanders voor één AOW-er. Minder dan Piet Hein ons wil doen geloven, terwijl ik nog niemand hoor klagen over de huidige financiering van de AOW. Dus zal het met de toekomstige teruggang naar twee-op-één nog wel meevallen. Sterker: nu Arie Boomsma geen ’40 dagen zonder seks’ meer mag promoten, krijgt onze bevolkingspiramide vast weer een brede basis.
Hoe een omstreden EO-ontslag toch ergens goed voor kan zijn…

Het kinderrijke effect daarvan is nog niet bewezen. Maar je zou dat een handje kunnen helpen door, met de zegen van de Paus, alle voorbehoedsmiddelen te verbieden. Of het ongeremde plezier ervan als tabak te belasten. Dat neemt de lust niet weg, zo is gebleken. Dus tel uit de nationale kinderwinst.
En wat te denken van een likkebaardend alternatief voor de Ramadan: Rammen dan! Ik zie de Postbus-51-commercials al: Elke Dag Suikerfeest!

Het behoud van de AOW met 65 kan ook minder seksistisch worden aangepakt.
Geef elke 65-plusser een grijs kenteken en kort het voordeel op de AOW. Dat verlaagt weliswaar het melkquotum van de Heilige Koe. Maar met de voortvarende aanpak van onze Camiel van Wegen, hebben we binnenkort asfalt genoeg om in één ruk van A naar Beter te rijden. Dat verhoogt bovendien de productiviteit van ‘stille werlozen’: zij die nu neuspeuterend in de file staan.

Andere optie: Fikse aanpak van de Staatvisserij. Reken onze blauwpetalgen niet af op een bonnenquotum, maar op het vangen van boeven. Grote en kleine. Dat scheelt karrenvrachten aan ergernis, maatschappelijke en particuliere schade. Wat zeg ik? Dat scheelt een hele beveiligingsindustrie. Zonder toenemende werkeloosheid. Je kunt werknemers in die branche immers inzetten voor blauw op elke hoek van de straat. Dan komt het met bezuinigingen op de politie vanzelf goed. By the way: Wat kost een vandaal? Die Kamervraag heb ik nog niet gehoord.

Nog een optie: Laat het beheer van de AOW-pot niet over aan de Staat. Het rendement daarvan is immers nog minder dan van een woekerpolis: het holt met smoezen achteruit. Stort de AOW-premies af op Paleis Noordeinde. Daar zit Koninklijke expertise om via Guernsey en Jersey een goudgerand rendement te maken. Belastingvrij. Niet netjes, maar met de zegen van het kabinet.

Biedt dat alles geen soelaas bieden voor een welverdiende (en dikbetaalde) rust na 40 jaar werken? Dan vallen er met recht en reden nog miljarden te halen bij de beste bankrovers aller tijden: de bonusboevende bobo’s, die de hele wereld in een financiële crisis stortten. Wat zeg ik? Die ondanks miljarden aan belastingbetaalde staatssteun hun leven niet beterden. Ongestraft, want ze zitten niet, tenzij op hun centen. Geen kale kippen, maar rijkgevederde sujetten. Die kunnen, om te beginnen, worden geplukt en verbannen naar de Doggersbank. Met uitzicht op de Kanaaleilanden.

En nu een Bavaria. Met een Broodje Kebab. Maar niet van Donner.

Hij kondigde het aan in ‘On Air’ van 12 augustus.
Wie? Jan Kees de Jager, de belastende Staatssecretaris van Financiën. Tevens de innemendste geldophaler van Nederland, op Gerrit Zalm na.
Wat? Dat hij wars is van het woud aan regeltjes over vergoedingen en verstrekkingen. En dat hij die met Prinsjesdag door één eenvoudige regel gaat vervangen.

Harm Edens wilde haring of kuit hebben. Jan Kees rekende zijn briljante plan echter tot ‘Het Geheim van Prinsjesdag’. Dus wilde hij er verder niets over zeggen. Maar zijn gezicht sprak boekdelen aan voordelen voor de belastingbetalende burger.

Sindsdien vist menigeen naar de échte voordelen.

Negativo’s verwachten dat er van voordeel helemaal geen sprake zal zijn. Zij verwachten dat Jan Kees met één eenvoudige regel het mes wil zetten in de resterende belastingvrije vergoedingen en verstrekkingen. Zoals ons vaker een worst wordt voorgehouden.

De uitkomst van vereenvoudigingen is, historisch gezien, immers meestal hetzelfde: dat het ingewikkelder wordt. En duurder. Neem maar het roze ‘toeslagencircus’ dat met de zorgverzekering meereist. Dat kostte een bataljon ‘Bassies en Adriaans’. En daar bleef het niet bij. Toen de belastingdienst eenmaal de smaak van ‘wij gaan uitbetalen’ te pakken had, werden er meer variétéartiesten ingehuurd. Voor de HT, de KO, de KT, de VT en wat al niet meer.
Niet de beste acteurs trouwens. Kijk de Sterspotjes maar na. En zoek de X-factor.

Positivo’s rekenen op méér onbelaste bonusjes. Ik gebruik bewust een verkleinwoord.
Immers, in een tijd waarin miljoenenbonussen mager worden belast, ja zelfs met miljarden aan staatssteun worden gegarandeerd, mag je toch op z’n minst verwachten dat je baas niet blauw aanslaat als hij een Smart in je kerstpakket stopt.

Maar laat ik niet op de Troonrede vooruitlopen. Misschien krijgen de negativo’s gelijk en mogen slechts Smarties onbelast worden verstrekt. Zoethoudertjes dus.

Eén belastingvrije verstrekking is echter nu al gelekt: het broodje haring. Wat zeg ik? Twee!
Met dank aan Guusje ter Horst, die ze uit de schatkist liet betalen en onbelast genoot. Dus verwacht ik dat de hoofdregel – ‘alles wat een werknemer op grond van zijn dienstbetrekking geniet is belast’ – met Prinsjesdag in elk geval zal worden aangevuld met: ‘behalve een broodje haring’.

Beatrix rolt vast buikschuddend van de Troon als ze die passage moet voorlezen. Dat kan ze dus beter aan Bert Visscher overlaten. Waarop de hele Ridderzaal opstaat en scandeert: ‘Maar Bert! Gekke man! Wat zeg je nou?’ Wordt het vast de vrolijkste Prinsjesdag ooit.

Maar wat als je geen haring lust? Wees gerust! Voor gemoedsbezwaarden komt er vast een compensatieregeling. Nou ja, eerst een commissie. En dan… de DMMWAT. De Wat?
De ‘Doe Mij Maar Wat Anders Toeslag’.

Mochten mijn dromen niet uitkomen, dan mag u rekenen op het volgende besluit van de Troonrede: ‘Bezuinigingen uit het verleden bieden dezelfde garantie voor de toekomst. U mag zich daarbij gesteund weten door het besef dat velen u wijsheid toewensen en met mij om kracht en Gods zegen voor u bidden.’ Hoera! Hoera! Hoera???

‘Milieu’ is een toverwoord voor het straffeloos genereren van riante inkomsten. ING heeft dat ook ontdekt. Onder het mom van ‘milieu’ gaan ze papierloos bankieren. Omdat 500.000 klanten dat willen. Van de 7.500.000 voormalige Postbankklanten die ze hebben, en nog tig miljoen die ze zelf al hadden. Alles bij elkaar minder dan 4%, schat ik ruwweg. Erger dan Balkenende, die leert dat je op basis van een feitelijke minderheid formeel democratisch kunt regeren.

Even rekenen: 7,5 miljoen Postbankklanten en (stel) zo’n 5 miljoen van ING zelf. Dat scheelt 12,5 miljoen maandelijkse afschriften. Dat scheelt alleen aan porto al 66 miljoen. En wat daar nog bij komt aan besparing op kleurentoner en papier. En wat het kost om dat in enveloppen te stoppen. Alles bij elkaar tenminste 140 miljoen. Per jaar. Daarvan dragen ze een beetje bij aan een paar bosjes hier te lande. Miljeuk! Want dat deden ze al. Dus pure miljoenenwinst. Zo’n bank heeft toch geen staatssteun meer nodig?

Bovendien: van die 140 miljoen zouden ze hun klanten op z’n minst kunnen tegemoetkomen in de aanschaf van een pc om te internetbankieren. Maar die mogen ze mooi helemaal zelf betalen.

Oké, ze geven rentepunten. Maar wat stelt dat voor? Een schaamlapje voor schofferend lage spaarrentes en steeds hogere kosten. En wat koop je ervoor? Niks. Want wat je in de ING-cadeaushop moet bijbetalen is in het algemeen méér dan het in de winkel kost.

De moraal van dit verhaal: de banken heb ons nog niet uitputtend uitgebuit. Nog lange niet! Er vallen nog héél veel bobobonussen van klanten te plukken. Dus wees gewaaarschuwd!

Ik vraag in elk geval aan mijn baas om mijn salaris weer contant te betalen. Dan hebben boevende banken geen kans. Als iedereen dat doet, dan dondert het hele ‘banksysteem’ in elkaar, zeg je? Mwah! Dat scheelt onze schatkist vele miljarden om het in stand te houden. En daar worden we allemaal extra rijker van. Of minder arm. Wat jij wilt.

Ik zeg: ‘Wouter, kom er maar in! Laat deze Record Jackpot maar vallen. Succes gegarandeerd!’